Vanuit een warm Marokko een blog over ons bezoek aan het vluchtelingencentrum. Dit in het kader van de opleidings-gerichte opdracht voor MWD (Maatschappelijk Werk & Dienstverlening). Wij bezochten het Fondation Orrient Occident in Oujda. Dit is een vluchtelingencentrum en buurtcentrum.
Bij binnenkomst kregen wij een kleine rondleiding. Het gebouw beschikte over de gebruikelijke kantoren, computerlokaal, kunstlokaal en een bibliotheek met een gemeenschappelijke ruimte.
Wij begonnen met een kleine video over Amsterdam. Vervolgens vertelde Wilco kort over zijn stagejaar bij de opleiding. Er zat een grote groep social work studenten in de zaal. De opleiding social work werd aangeboden binnen het buurtcentrum. Na uitwisseling van ervaringen over de verschillen en overeenkomsten van onze opleiding was het tijd voor onze creatieve opdracht.
De mensen in de zaal werden in groepjes verdeeld. Vervolgens gingen deze groepjes door middel van een tekening laten zien wat zij van Nederland wisten en/of hoe zij ons land zagen.
De tekeningen waren erg divers en reuze interessant. Veel mensen hadden onze gebruikelijke kenmerken op papier gezet. Kaas, molens, fietsen, koeien en melk. Wat opviel was dat veel mensen ook een tram en/of trein hadden getekend. Wij hadden er bij voorbaat niet op gerekend dat mensen wisten dat wij een groot OV netwerk hadden en hier ook veel gebruik van maakten.
Twee tekeningen sprongen er echter uit. De tweede prijs ging naar een Afrikaanse student die haar thuisland had getekend. Vervolgens had ze alle dingen die ze wist over Nederland ernaast geschreven.
De eerste prijs ging echter naar het groepje studenten die niet alleen de standaard dingen over Nederland hadden getekend, maar ook wat minder leuks. Er was een Koran getekend die in brand stond. Volgens de studenten stond dit voor een "bepaalde politicus" die uit ons land kwam en dit een aantal malen had gezegd. Wij vonden dit als groep erg indrukwekkend. De harde woorden van deze policitus komen dus blijkbaar ook in Marokko aan. Nu is dat niet zo heel erg vreemd, maar om er tijdens deze opdracht mee geconfronteerd te worden was indrukwekkend en leerzaam!
Na de prijsuitreiking namen wij onder het genot van thee en koek afscheid van het buurtcentrum en gingen met de bus (die nu WEL op tijd was!) weer terug naar het hotel.
Zonnige groetjes!
Nora, Christa, Saber & Wilco
Geen opmerkingen:
Een reactie posten