Video's van een begeleider...

Hierbij 2 video's van de heenreis en een met indrukken van de hele week. Veel plezier! Groet, Radboud 

Trailer

Hieronder de trailer voor de film van onze studiereis! 

Groepsactiviteit MWD

Goedemiddag allemaal,


Vanuit een warm Marokko een blog over ons bezoek aan het vluchtelingencentrum. Dit in het kader van de opleidings-gerichte opdracht voor MWD (Maatschappelijk Werk & Dienstverlening). Wij bezochten het Fondation Orrient Occident in Oujda. Dit is een vluchtelingencentrum en buurtcentrum.


Bij binnenkomst kregen wij een kleine rondleiding. Het gebouw beschikte over de gebruikelijke kantoren, computerlokaal, kunstlokaal en een bibliotheek met een gemeenschappelijke ruimte. 


Wij begonnen met een kleine video over Amsterdam. Vervolgens vertelde Wilco kort over zijn stagejaar bij de opleiding. Er zat een grote groep social work studenten in de zaal. De opleiding social work werd aangeboden binnen het buurtcentrum. Na uitwisseling van ervaringen over de verschillen en overeenkomsten van onze opleiding was het tijd voor onze creatieve opdracht.
De mensen in de zaal werden in groepjes verdeeld. Vervolgens gingen deze groepjes door middel van een tekening laten zien wat zij van Nederland wisten en/of hoe zij ons land zagen.


De tekeningen waren erg divers en reuze interessant. Veel mensen hadden onze gebruikelijke kenmerken op papier gezet. Kaas, molens, fietsen, koeien en melk. Wat opviel was dat veel mensen ook een tram en/of trein hadden getekend. Wij hadden er bij voorbaat niet op gerekend dat mensen wisten dat wij een groot OV netwerk hadden en hier ook veel gebruik van maakten. 


Twee tekeningen sprongen er echter uit. De tweede prijs ging naar een Afrikaanse student die haar thuisland had getekend. Vervolgens had ze alle dingen die ze wist over Nederland ernaast geschreven. 
De eerste prijs ging echter naar het groepje studenten die niet alleen de standaard dingen over Nederland hadden getekend, maar ook wat minder leuks. Er was een Koran getekend die in brand stond. Volgens de studenten stond dit voor een "bepaalde politicus" die uit ons land kwam en dit een aantal malen had gezegd. Wij vonden dit als groep erg indrukwekkend. De harde woorden van deze policitus komen dus blijkbaar ook in Marokko aan. Nu is dat niet zo heel erg vreemd, maar om er tijdens deze opdracht mee geconfronteerd te worden was indrukwekkend en leerzaam! 


Na de prijsuitreiking namen wij onder het genot van thee en koek afscheid van het buurtcentrum en gingen met de bus (die nu WEL op tijd was!) weer terug naar het hotel.   


Zonnige groetjes!

Nora, Christa, Saber & Wilco

Vervolg Dag 5

Vandaag hebben Ouahib en ik (samra) onze opdracht uitgevoerd bij de Stichting ‘Mens & Omgeving’. Mens & omgeving is een stichting die zich bezig houdt met verschillende maatschappelijke vraagstukken en het behoud van milieu en cultureel erfgoed. Tevens is het gebouw in gebruik als cultureel centrum voor jongeren uit Berkane.

Na wat snoepgoed en drinken te hebben gekocht en alles te hebben klaar gezet kwamen de studenten uit Berkane langzaam binnen stromen. Deze studenten zijn vaak te vinden in dit cultureel centrum.

We hadden de volgende fotografie opdracht voorbereid:

De jongeren krijgen allemaal een a4 met een cirkel verdeeld in vieren. Elke vak staat voor een thema dat centraal staat in het leven van deze jongeren. Hobby’s, Familie, Leefomgeving en Werk. Hierin verwerken zij wat hun doet denken aan deze vier thema’s.
Nadat de jongeren waren onderverdeeld onder verschillende begeleiders zijn zij de straat opgegaan om foto’s te maken. Doormiddel van een foto stel je de studenten in de gelegenheid om verhalen te vertellen over wie zij zijn en wat zij zoal meemaken. Dit zelfbeeld strookt niet altijd met het beeld wat de ander van de student heeft. De vragen die dan ook centraal staan zijn; Hoe zie jij jezelf (identiteit) en hoe zien anderen jou (imago). De foto’s worden achteraf in het cultureel centrum door de jongeren zelf gepresenteerd.

Omdat de studenten zelf al affiniteit hadden met het maken van foto’s was het voor hen ook een leuke opdracht.  

Eenmaal op pad kwamen er vele verhalen naar boven over wie zij zijn en waar zij wonen. De jongeren reageerde heel positief op onze begeleiding. Ze stelde zich erg open en waren enorm gastvrij. Zo gastvrij dat Radboud zelfs bij een van de jongeren is wezen eten. Zij vonden het erg leuk om te zien dat wij zo geïnteresseerd waren in hun dat zij steeds persoonlijkere dingen lieten zien.

Na anderhalf uur (wat eigenlijk 45 min had moeten zijn, hahaha) kwamen de jongeren terug bij Stichting ‘Mens & Omgeving’. Hier stonden drankjes en koekjes klaar. Tijdens het nuttigen van deze koekjes begonnen de jongeren verschillende liederen te zingen en hun talenten te showen. Zeven van deze jongeren zijn een professioneel theater groep die mee doen aan verschillende wedstrijden in het land. Ook was er een choreograaf breakdance onder hen.

Tijdens het showen van de foto’s kregen we allemaal een goede indruk van waar zij leefde en vooral hoe zij leefde. Nadat iedereen emailadressen had uitgewisseld brak het feest los. Trommels werden uit de schappen gehaald en het was een waar feest in het centrum. Traditionele volksliederen vergezeld met vreugdekreten galmden door het gebouw. De jongeren en de HVA studenten maakten de dansvloer onveilig en zo eindigde onze activiteit met een geslaagd feest.

Ouahib & Samra

Bezoek vrouwen opvanghuis "Ain Ghazal"

Salaam Alaikoem!

Wij zijn Abdullah en Evelien, studenten Toegepaste Psychologie op de HvA. Vandaag mogen wij een stukje schrijven op deze blog. O      p dit moment zijn wij in het Ibis hotel aan het typen op een %#%@! toetsenbord, het is namelijk geen qwerty toetsenbord, dus tot hier heeft het al een kwartier geduurd.

Vandaag hebben wij een drukke dag gehad. Vanochtend vertrokken wij naar het vrouwenopvanghuis Ain Ghazal in Oujda, de stad waar wij verblijven. Hier hebben wij de opleidingsgerichte opdracht uitgevoerd. Eenmaal aangekomen bij de vrouwenopvang, kwamen wij er al snel achter dat we niet veel tijd tot onze beschikking hadden. We kregen namelijk eerst informatie over de doelgroep waarmee deze organisatie werkt en we kregen een rondleiding door het gebouw. Ook was er nog tijd om door de vrouwen zelfgemaakte spullen zoals doosjes en fotolijstjes te bekijken en te kopen. Tot nu toe hebben we dit bij meerdere organisaties gemerkt, het is typisch Marokkaans, alles op zijn tijd.

Er deden twaalf vrouwen mee aan onze activiteiten. Deze vrouwen zijn zowel verlaten door hun partner als door hun familie, waarvan sommige verblijven in het opvanghuis met hun kind, of in verwachting zijn van hun kind.

We begonnen  met een energizer om iedereen te activeren en het ijs te breken. Daarna vroegen we de vrouwen om twee tekeningen te maken, eentje over hun verleden en eentje over hoe hun situatie op dit moment is, of in de toekomst hopelijk zal zijn.

We hebben gemerkt dat de vrouwen emotioneel reageerden op onze opdracht omdat zij niet gewend zijn om gevraagd te worden naar hun verleden of beleving. Ze waarderen het heel erg, en het heeft een therapeutisch effect op hen gehad volgens de directrice van Ain Ghazal. Ze zullen hier de hele week nog over napraten.

Het was een interessante ervaring omdat wij ons goed realiseerden dat er ook mensen zijn die het minder hebben dan ons en dat iets wat heel klein is voor ons, zo veel kan betekenen voor een ander.

Alaikoem Salaam,

Abdullah en Evelien

Busreis Berkane - Oujda

Studiereis Marokko 2012

Dag 5

Vandaag was de eerste dag van de opleidingsgerichte opdrachten. Voor we hieraan begonnen, zijn we eerst met de hele groep naar Stichting Steunpunt Remigranten (SSR) geweest. We werden hartelijk ontvangen door de directeur en zijn vrouw. Hierna kregen we een uitleg van wat de stichting doet. Gelukkig sprak hij Nederlands. Tijdens de uitleg kwam er een vrouw binnen die op consult kwam. Ze moest hier even op wachten en kwam bij ons zitten. Dit was een mooie gelegenheid om haar vragen te stellen over haar remigratie en haar ervaring met SSR. De vrouw sprak hier openlijk over met ons.

Na deze activiteit begonnen toch echt de opleidingsgerichte opdrachten. De groep werd in tweeen gesplitst. De ene helft is naar stichting 'Mens en Omgeving' gegaan en wij (Leonie en Noa) zijn naar stichting Badr gegaan. Stichting Badr is een dagopvang voor jongeren (4 t/m 26 jaar) met een verstandelijke beperking (o.a. downsyndroom, autisme).  Na een rondleiding door het gebouw kregen wij een uitgebreide lunch met 4 kippen. De jongeren waren superblij dat we er waren. Van blijdschap begonnen ze te juichen en te joelen. Na de overheerlijke lunch konden we dan eindelijk met onze opdracht beginnen. Als activiteit hadden we een knutelopdracht. De jongeren moesten vellen gekleurd papier in stukjes scheuren en deze vervolgend opplakken op de voorgeknipte molens die we hadden meegenomen. De jongeren waren super enthousiast en gingen er snel mee aan de slag. Halverwege hadden we een verrassing voor ze en deelden we stroopwafels uit. Deze werden snel naar binnen gewerkt om vervolgens weer verder te gaan met het knutselwerkje. Dit was nog niet het enige. Hierna zijn we gaan dansen met de kinderen op Arabische muziek. Dit vonden ze helemaal fantastiscch en ze lieten zien welke talenten ze in huis hadden! Als afsluiter hadden we voor iedere jongere een sleutelhanger in de vorm van een dier dat geluid maakte meegenomen. Ook hier waren ze erg blij mee en dankbaar voor. Het was een indrukwekkend bezoek en een super ervaring!

Daarnaast was het heerlijk weer, wat het tot een super dag maakte!

Groetjes Leonie en Noa

Indrukken van een begeleider (deel 1)...

Achtenswaardige lezer, 

Hoewel dit toch vooral het domein is van de aanwezige studenten, kan ik het niet laten om ook een enkele anekdote te delen met jullie over mijn indrukken dusver. Als begeleider ben ik pas vrij laat aan boord gekomen en zal ik u eerlijk bekennen: ik wist niet heel veel van Marokko. Wellicht geeft mij dat nog de onbevangen blik om de pluriformiteit en de contradicties van dit prachtige land te doorgronden...

De vlucht en aankomst
Aanvliegen op Marokko is bij voorbaat al feest, want je laat de druilerige grauwheid van Nederland achter je. Het licht is anders, fel en heeft een stimulerend effect op de stemming. Eenmaal geland op vliegveld Nador - een betekenisloos vliegveldje met handvol vluchten per dag - konden we gelijk wennen aan het tempo van de Marokkanen: doucement!!! Na eindeloos wachten wilde de douane nog eens uitvoerig weten wat ons programma was voor de gehele week, van dag tot dag. Dit was natuurlijk puur in het kader van onze veiligheid, uiteraard...

Nador - Oujda

Voor het vliegveld stond ons vervoer klaar: een bus voor alle studenten en een auto voor de begeleiders. Wij hebben vaste chauffeurs die tevens als gids fungeren voor de hele week en die weliswaar alleen de Marokkaans en Frans spreken, maar verder geweldig zijn. De rit naar hotel Ibis in hartje Oujda duurde ongeveer 2,5 uur, maar gaf gelijk een goede indruk van het droge en arme noorden van Marokko. 

Aangezien je precies tussen de kust en het rifgebergte rijdt richting Oujda, verandert het landschap continu: van glooiende heuvels en dorre terracotta vlaktes, tot groene stukken en een prachtige kustlijn. Vanwege het klimaat leeft men buiten en de kleine dorpjes en wegen zijn levendig. Het verkeer is levensgevaarlijk en gaat telkens net goed. Vooral bijzonder is dat als men denkt, nu ga ik even stoppen (zo maar?!), dan stopt men en maakt men eventueel een praatje met een ander midden op de weg. Verder krioelt het van de brommertjes die niet meer de naam brommer zouden mogen dragen en de voetgangers die oversteken zodra ze daar zin in hebben. 

Andere opvallendheden zijn de veelal verlaten huizen of onafgemaakte huizen (zo lijkt het vaak, maar inmiddels heb ik begrepen dat dit ook zo kan horen...) en passeer je soms complete spookdorpjes. Ook zie je veel dieren op de weg. Een mercedes die langs een ezel met trekkar gaat is geen vreemd beeld hier. Ook zijn er veel schapen, zwerfhonden en -katten, geiten en absurd veel zwaluwen (echt heel veel). Tel daar de stof, droogte, palm- en olijfbomen bij op en dit alles in de volle zon met een heerlijke zeebries, en je krijgt een idee van noord Marokko. 

Uitgaan in Oujda

Na een simpele doch voedzame maaltijd in een lokale tennisclub, besloot een select groepje om nog even wat te drinken in de 'lounge bar' tegenover het hotel. Een van de studenten was om 12 uur jarig en dat moest toch gevierd worden. De loungebar is onderdeel van een 5 sterren complex en we waren al gewaarschuwd dat dit nogal een atypische lounge tent zou zijn... Eenmaal binnen had ik het gevoel in een kruising tussen een dark room en een foute franse b film te zijn beland. Er was een Marokkaanse band met een net wat te glijerige zanger in een fluwelen jasje die zijn Arabische keel flink openzette en zijn theatrale rol heel serieus nam (vooral bij gevoelige nummers), waardoor alle onderlinge communicatie verder onmogelijk was. 

Onze nummer 1 fout was om niet vooraf te vragen wat het allemaal kostte. Onze beste zet daarentegen was om niets duurder dan flessen wijn (dat duurde heel lang om duidelijk te maken) en bier te bestellen. Want achteraf begrepen we dat flessen wodka en whisky ons 500 Euro per fles zouden hebben gekost als toeristen; niet bepaald representatieve Marokkaanse prijzen... Naast een lekker fout mannen publiek waren er enkele overrijpe en overjarige dames die het oudste beroep ter wereld beoefende en misschien 1 twijfelend stelletje in een hoekje. 

Desalniettemin mocht dit de pret niet drukken en besloten we na enige tijd - praten was namelijk toch geen optie - de stoute dansschoenen aan te trekken en de dansvloer op te gaan. Dit zorgde voor dusdanig veel entertainment bij de aanwezige gasten dat zelfs de eigenaar, diens zoon en de toiletdame (een mama van 50) ons wilden ontmoeten en met ons mee wilden dansen. We waren bijzonder welkom in Marokko hoorden we de hele tijd en als we ook maar iets, nee maar dan ook maar iets wilden hebben de komende week dan konden we altijd bellen... Wel fantastisch! Totdat we de rekening zagen, snik...

De volgende dag...

Dit was slechts de eerste dag, maar was voor mij typerend voor het Marokko wat ik tot nu toe heb gezien. Inmiddels zijn wij naar de markt geweest van Oujda, hebben we een avond gespendeerd bij een gastgezin in Berkane, hebben we de universiteit gezien van Oujda en gehoord over de verschrikkelijke toestand van de Subsaharische vluchtelingen die Europa niet inkomen en daardoor in Marokko gestrand zijn (en die als melaatsen behandeld worden ). Het was daarom extra speciaal om een mis bij te wonen in een kerk die begeleid werd door Subsaharische studenten... Kortom, teveel gebeurd om nu op in te gaan. Bovendien wil ik ook niet teveel gras wegmaaien voor de voeten van mijn mede reizigers. 

Marokko is een prachtig arabisch land waar het 1001 nachten avontuur zo tot leven kan komen en vaak ook komt...

To be continued! 

Radboud

Dag 3 - Gastgezinnen

Lekker uitslapen, ontbijten in de opkomende zon of een frisse duik in het zwembad. Hoe een ieder de dag ook was begonnen, we lagen uiteindelijk allemaal te bakken want we hadden de ochtend vrij te besteden.

Ingesmeerd met olijfolie Of zonnebrandcreme en muziek op de achtergrond, was het met een graad of 25 heerlijk genieten in de tuin van het hotel. 

Er werd zo lang mogelijk van de zon genoten en om toch op tijd klaar te kunnen staan voor het middagprogramma,

werd daarna de lunch  met haastige spoed  naar binnen geschrokt.

Na een korte 'briefing' reisden we naar berkane (60 km verderop) om stichting 'l'homme et environnement' (mens en omgeving) te bezoeken. We werden hier rondgeleid in het jongerenopvangcentrum waar kleine kinderen zoet zaten te tekenen. Na een rondleiding door de kerk waar de organisatie gevestigd was kregen wij tekst en uitleg over hun inzet voor de bescherming van het milieu. de organisatie maakt zich hard voor de milieubescherming en houdt zich bezig met de grotere milieuzaken. In marokko valt op dit terrein nog veel te winnen.

Na het bezoek aan de stichting kon er een drankje op een terras  of een rondje door de stad gemaakt worden. Aan het eind van de middag werden we verdeeld in 3 groepen om te gaan eten bij marokkaanse gastgezinnen.

in groepjes van ongeveer 6 personen is iedereen richting hun gastgezin gegaan. Om te kunnen communiceren met de gastgezinnen waren er in ieder groepje een of twee studenten die de arabische of franse taal machtig waren.

we maakten kennis met het gezin en werden hartelijk ontvangen met marokkaanse koekjes en thee. er werd gesproken over de verschillen en overeenkomsten tussen marokko en nederland bij het luisteren van Andre Hazes en Cheb Khaled. Er werden fotos gemaakt en ter plekke geupload en getagged op facebook, waar een van de jongens uit het gezin zeer veel gebruik van maakt. ik had dit niet verwacht.

Er is vooral lekker en veel gegeten; marokkaanse soep met heerlijk zacht turks brood, 2 hele kippen en vers fruit als nagerecht. Het gezin was zeer gastvrij!  Als dank voor de avond zijn er door ons kadootjes  uit nederland gegeven.

Tijdens De reis terug naar het hotel zat de sfeer er goed in, er werd luid gejoelt en geklapt, gezongen en gedanst op marokkaanse muziek in het gangpad van de bus. 

het was een gezellige dag!

Dag 4

Zondag 6 mei 2012

Acht uur. De wekker ging. Douchen, kleren aantrekken en naar beneden om te ontbijten. Kwart voor negen stonden we ‘stipt’ voor het hotel klaar om naar de enige kerk te gaan die nog in gebruik is in heel Oujda. Opvallend is dat aan de overkant van deze kerk een moskee zit. Deze twee religieuze gebouwen kunnen dus in rust naast elkaar staan.

 

Allereerst kregen wij een rondleiding door de 50 jaar oude kerk van een Frans man die al 40 jaar in Marokko woont en zich hier daarom ook thuis voelt. Bijzonder aardige man.  Deze meneer vertelde dat de kerkbezoekers uit verschillende landen komen (de zogenoemde Sub-Sahara) en naar Marokko zijn toe gegaan om te kunnen studeren. Speciaal Marokko, omdat het onderwijs hier als een van de beste wordt beschouwd van heel Afrika. Dit is voor de duur van zes jaar, zij zullen hun familie dan al deze jaren ook niet zien (dit vanwege financiële tekorten). De familie die deze studenten gedurende deze zes jaar hebben zit in die kerk. Met elkaar creëren zij de samenhorigheid, die samenhangt met de gedeelde religie. Voor ons een bijzondere ervaring om daarbij aanwezig te zijn. Half elf begon de mis en deze hebben wij met z’n allen bijgewoond, wij zijn met open armen ontvangen. Voor velen was dit de eerste kennismaking met een kerkdienst in deze hoedanigheid.

Om twaalf uur waren we terug in het hotel. Van twaalf tot twee kregen wij de tijd om te werken aan onze opleidingsgerichte opdracht. Dit verliep soepel.

Om twee uur hadden we een plenaire bijeenkomst, dit omdat er drie studenten van de SSR kwamen vertellen over de conferentie die binnenkort plaatsvindt in het kader van de Sub-Saharische vluchtelingen. Daarna was er tijd voor vragen.

De rest van de dag mochten we zelf indelen. Er waren mensen die ervoor kozen om naar de soek (markt) te gaan in Oujda, terwijl de andere helft naar Saidia (aangrenzende stad van Oujda) waren gegaan om vis te eten. Een enkeling heeft een bezoek gebracht aan familie in het noorden (Nador).

Ondanks dat het weer niet heel bijzonder was vandaag, was het wederom een geslaagde dag in Marokko.

Saber Boumelha & Deborah Juliard

Dag 2

Waaaaa daar zijn we dan in Marokko!!! na een fijne vlucht en een autorit van 2 uur zijn wij aangekomen in het hotel. een prachtig hotel van alle gemakken voorzien midden in het bruisende centrum van Oujda. kort daarop zijn wij met zijn allen vertrokken naar de tennisclub van Oujda. daar werden wij hartelijk ontvangen door het lieftallige personeel die een lekker 3 gangendiner voor ons hadden bereid. na wat gebonden te hebben met de hele groep en iedereen zijn eerste indrukken kon verwerken zijn wij weer terug gekeerd naar het hotel. eenmaal terug in het hotel besloot een deel van de groep de lokale mac donalds nog eens te verblijden met een bezoek. na een korte nacht werd iedereen om 9.15 uur in de lobby verwacht om een officieel bezoek te brengen aan de universiteit van Oujda. op de universiteit wachtte ons een warm welkom van Soumia Boutkil. na een korte introductie over de geschiedenis van de universiteit kregen we een uitgebreide presentatie over de organisatie, studies, studenten en de Marokkaanse wetgeving omtrent het Marokkaans familie- en erfrecht waar velen van ons flink op de feiten werden gedrukt toen de enorme verschillen tussen de Nederlandse en Marokkaanse wetgeving aan het licht kwam. de presentatie van Soumia Boutkil werd een aantal keer onderbroken voor een heerlijke Marokkaanse muntthee, mierzoete koekjes en verse jus d`orange. na de presentatie was er nog tijd voor vragen die uitgebreid en duidelijk beantwoord werden door zowel Soumia Boutkil als haar delegatie van topstudenten die later waren aangeschoven. na ons bezoek aan de universiteit was het tijd voor een gezamelijke lunch bij El Kabados waar iedereen enorm blij was met de gratis WIFI verbinding en eenmaal verbonden met het netwerk en niemand nog aandacht aan het eten schonk. de lunch werd vervolgd door een tour van onze gidsen door het oude centrum van Oujda. het was toen voor het eerst dat iedereen echt werd geconfronteerd met het levendige Oujda. Bij elke marktkraampje werd wel gestopt om het fotoalbum van de reis te spekken. nadat wij het hele oude centrum hadden doorlopen was het weer tijd om terug te keren naar het hotel. iedereen kon zich lekker opfrissen voor we met de hele groep lekker traditioneel uit eten gingen! de begeleiders waren een avondje vrij, dus namen de dagvoorzitters de taak op zich om de gehele groep te verzamelen en richting El Koutoubia te vertrekken. in El Koutoubia kon de hele groep voor het eerst genieten van heerlijke traditionele tajin! het diner werd nog even kort onderbroken door een `Lang zal zij leven` voordracht voor Krista die jarig was. na het diner zijn we weer richting het hotel gegaan en op het terras aan het zwembad een lekker kop muntthee te drinken. na de dag met zijn allen nog te hebben besproken ging iedereen weer zijn eigen kamer bezoeken. we kunnen na 2 dagen wel zeggen dat de groep enorm met elkaar heeft gebonden en super naar zijn zin heeft in Oujda!

Miriam & Hajar

Dag 1

Beste volgers,

Op 3 mei heeft de reis van Amsterdam- Schiphol naar Nador- Aroui plaatsgevonden.
Na een vlucht van 3 uur en 15 minuten kwamen de 17 deelnemers en 2 begeleiders dan eindelijk aan in Marokko.
Van Nador naar Oujda heeft er een 2 uur durende busreis, langs het mooie rifgebergte, naar naar Oujda plaatsgevonden.

Aangekomen in het Ibis hotel was er voor het groepsdiner net genoeg tijd om alle studenten en koffers in te checken.
Het verplichte groepsdiner was een mooie gelegenheid voor studenten en docenten om elkaar nader te leren kennen.

Voor de rest van de week zullen alle studenten een stuk, incl. foto's en filmpjes, over het programma en uitgevoerde activiteiten plaatsen.
We wensen jullie veel leesplezier!

Zonnige groeten uit Marokko,

Nora Bougrina en Najat el Hani